Im wcześniejsze zaprzyjaźnienie się z alfabetem, tym lepiej. Na poziomie zerówkowicza mogą to być puzzle z podpisanymi obrazkami (mróz), dobrze jest pokazać, iż pewne wyrazy mogą nam się z czymś skojarzyć. Pamiętam z dzieciństwa jak mama mówiła mi że WIEŻA nie może być pisana przez „RZ”, ponieważ jest wysoka, i musi być smukła. A gdyby była przez „RZ” mogłaby się przechylić. Jakże absurdalny pomysł na „wymianę ż”, ale bardzo pomocny. Do dziś pamiętam.

Zaprzyjaźnianie się z wyrazami, których dzieci nawet nie potrafią odczytać jest równieżdobrą metodą. Podobnie jak w nauce języków obcych, najpierw uczeń słucha, stopniowo mówi (ponieważ się osłuchał) aż nie wiadomo jak i kiedy zaczyna budować proste zdania. Tak też jest z ortografią, wszelkiego rodzaju gry: scrable, puzzle czy malowanki z podpisanymi ilustracjami (mrówka, krówka), mimo że dzieci nie potrafią rozczytać zapamiętują wzrokowa. Później to co często kolorowały, nawet nie będą wiedziały jak to się stało, ale wiedzą jak napisać. Oczywiście jak przy wykonywaniu każdej czynności z dzieckiem ważna jest konsekwencja i zaangażowanie. Codzienne powtarzanie kilka razy w ciągu dnia a na pewno przed snem. Mózg każdego dnia przetwarza dane i je zapamiętuje, a im większa liczba powtórzeń tym lepiej.

Można wykonać z dzieckiem rysunki np: kózki, mrówki, sówki, i podpisać czytania. Mogą to być wyrazy zawierające regułę ortograficzną. je z podkreśleniem na czerwono „Ó czy RZ”. Rozpoznawanie i kopiowanie najpierw wzorów literopodobnych, a następnie wyrazów jest wstępem do umiejętności.

Drodzy Rodzice, pamiętajmy jednak, że początki procesu uczenia mogą być bardzo trudne dla naszego szkraba, dlatego nie wolno go zniechęcić. Należy go wspierać, motywować i nagradzać za osiągnięcia, ale jednocześnie należy go przyzwyczajać do systematyczności.

Z pewnością dla każdego dziecka wiela atrakcją będzie własnoręczne przygotowanie pisanek.

Od czego zacząć?
Od pisanek oczywiście! Będziesz potrzebować:
- jajka,
- igła,
- barwniki spożywcze do barwienia jaj albo łupiny po cebuli,
- podstawki do jaj (przydadzą się do malowania),
- kolorowe pisaki,
- klej,
- ścinki materiałów,
- kawałek włóczki lub sznurka ewentualnie nitka.

Najlepiej już kilka tygodni wcześniej zacząć kompletować wydmuszki. Jak je zrobić? Robimy malutka dziurkę na górze i na dole i wydmuchujemy delikatnie zawartość do szklanki a wydmuszkę odkładamy w takie miejsce gdzie nikt z domowników jej nie zgniecie.

Jak ozdabiać wydmuszki?
Do ozdobienia wydmuszki można użyć praktycznie wszystkiego:

• Można je malować farbami używając podstawek do jajek. Najpierw malujemy jedną stronę a jak wyschnie drugą.
• Jeśli chcesz trwale zabarwić jajka na jakiś kolor musisz gotować je w wodzie z barwnikiem spożywczym lub babcinym sposobem z łupinami cebuli. Kolor jajka będzie zależał od długości gotowania od jasno żółtego przez czerwień do brązu. Tak przygotowane jajka możemy ozdabiać w różne szlaczki używając mazaków lub przyklejając ścinki materiałów i papieru.
• Starsze dzieci mogą wydrapywać na kolorowym jaku różne wzorki.

Chyba wszyscy lubią gdy się o nich pamięta i daje im kartki świąteczne, zwłaszcza dziadków można uraczyć takim drobiazgiem z czego, zapewniam, będą bardzo zadowoleni!

Czego potrzebujesz?
- wymyśl lub poszukaj w Internecie życzenia świąteczne,
- kartek brystolu (mogą być białe lub kolorowe),
- kolorowego papieru,
- nożyczek,
- kleju,
- mile widziane bazie  (jeśli już zakwitły).

Jak ozdabiać kartki świąteczne?
Nie mam zielonego pojęcia! Co więcej ty też nie możesz tego wiedzieć bo to kartka od Twojego dziecka a więc do niego należy inwencja twórcza! Jedyne co możesz zrobić to coś dziecku zasugerować, z resztą podejrzewam że dekoracje w supermarketach zrobią to za Ciebie.

Wycinane elementy mogą być nierówne aczkolwiek uczul dziecko by się starało wykonując podarek.

Coś smacznego!

Święta Wielkanocne nie mogą się obejść bez Mazurka. Ponieważ dzieci uwielbiają gotować warto połączyć przyjemne z pożytecznym i upiec ciasto.

Czego potrzebujesz?
- przepis na mazurka (nie będę żadnego przepisu sugerować gdyż jest ich tyle że każdy może znaleźć coś co będzie odpowiadało jego gustom),
- formę do Ciasta (warto się trochę potrudzić i poszukać w sklepach formy w kształcie zająca – to będzie dodatkowa atrakcja dla Twojego dziecka),
- pisaki lukrowe (tubki z lukrem, które mają cieniutką końcówkę),
- polewa.

Do dzieła!
Jeśli nie znaleźliście nigdzie takiej formy, zróbcie ciasto prostokątne i za pomocą szablonu, wytnij nożykiem odpowiedni kształt. Nie przejmuj się brzegami, jak zalejesz to polewą nic nie będzie widać.
A teraz do dzieła! W zależności od wielkości Waszego zająca będziecie potrzebowali więcej lub mniej lukrowych pisaków. Oczywiście im więcej kolorów tym lepsza zabawa dla Twojego dziecka. I w tym przypadku tak samo jak z laurką. Możesz cos zasugerować dziecku ale nie narzucaj swojej woli. Możesz też zacząć uczyć swoje dziecko współdziałania w grupie. Podzielcie się rolami, ty robisz brzegi a dziecko środek.

Dzieci już w czwartek rozpoczynają przystrajanie drzew i budowę gniazd w przydomowych ogródkach, by w niedzielę wcześnie rano znaleźć w nich zostawione przez wielkanocnego zajączka czekoladowe skarby- zajączki (lapins), kurczaki (poules), rybki (poisson), dzwoneczki (cloches) i oczywiście jajka (oeufs de Pâques). Skarbów szukają całe rodziny, a kto coś znajdzie ma prawo zjeść. Czekoladowe przysmaki dzieci otrzymują też od rodziców, dziadków i chrzestnych.

W tym dniu, czekolada rośnie nie tylko w ogródkach, mieszkaniach i na balkonach- prawdziwe arcydzieła stworzone przez cukierników (chocolatier) zdobią również wystawy sklepów.

Atrakcją Francuskich Świąt Wielkanocnych są lokalne obrzędy i tradycje. W miejscowości Champagné odbywa się doroczne Święto Lanc. Niezmieniony od wielu wieków rytuał łączy elementy chrześcijańskie i pogańskie, w którym bierze udział trzynastu młodych mężczyzn ubranych w tradycyjne stroje. Po porannej mszy członkowie bractwa z lancami w dłoniach dosiadają koni i w towarzystwie przygrywających im muzyków udają się na cmentarz, gdzie odgrywają scenę zdrady Judasza.

Na uwagę zasługują również białe procesje i drogi krzyżowe odbywające się w Wielki Piątek. Upamiętniają one cierpienia Jezusa, a ich forma zależna jest od regionu.

 Choć święta we Francji mają świecki charakter, w Wielką Niedzielę otwarte są sklepiki, restauracje i puby, Wielkanoc nadal jest okazją do spotkań w gronie najbliższych. Całe rodziny zasiadają wspólnie przy stole i biesiadują. Tego dnia nie może zabraknąć na stole tradycyjnie przygotowanego udźca jagnięcego (gigot d’agneau) i różnorodnych napojów.

Do obszaru francuskojęzycznego, poza Francją metropolitarną, należą również takie kraje jak: Belgia, Szwajcaria, Monako, Kamerun i Senegal. Językiem tym posługują się również mieszkańcy: Stanów Zjednoczonych, Kanady, Tunezji, Algierii i Maroka.

2. Jest to jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej, ONZ i NATO- jego znajomość jest nieodzowna w celu podjęcia pracy w instytucjach europejskich i międzynarodowych.

3. Jest to język elit, W średniowieczu francuski był językiem dworu angielskiego. W wieku XVIII stał się językiem międzynarodowym, przede wszystkim dyplomacji i kultury. Jego znajomość jest postrzegana jako obowiązkowa dla każdej lepiej wykształconej osoby na świecie.

4. W tym języku funkcjonuje 170 milionów serwisów internetowych, co, jeśli Twoje dziecko się go nauczy, pozwali mu na korzystanie z ogromnych zasobów sieci- od stron z najświeższymi informacjami naukowymi, przez portale informacyjne i edukacyjne po rozrywkę- gry i portale społecznościowe.

5. Podróże. Przypomnę! To właśnie we Francji znajduje się Disneyland, Louvre, Mulen Rouge i Lazurowe Wybrzeże(Côted'Azur)!                                                                                                
 Francuzi na ogół nie lubią języków obcych, wielu z nich wyznaje zasadę, że przyjeżdżając do ich kraju należy znać ich język. Wybierając się do Francji warto znać chociażby podstawy lub zaopatrzyć się w słowniczek i rozmówki. Pierwsza opcja wydaje się być korzystniejsza, gdyż pozwala nie tylko się dogadać lecz i zjednywać sympatię- Francuzi bowiem niezwykle wysoko cenią swoją kulturę i język ojczysty i fakt, że ktoś stara się nauczyć ich języka jest dla nich ważny.

6. Kultura, sztuka i literatura. Język francuski jest najbardziej znaczącym językiem kultury europejskiej. Mówili nim i pisali artyści tacy jak: Antoine de Saint-Exupéry, Honoré de Balzac, Guillaume Apollinaire, Charles Baudelaire, Paul Gauguin, Édouard Manet, Hector Berlioz i Fryderyk Chopin. Ich twórczość lepiej poznać w oryginalnej wersji językowej. Znajomość języka francuskiego umożliwia poznanie wielkich dzieł kultury europejskiej oraz różnorodnych kultur frankofońskich obecnych na pięciu kontynentach. Zainteresowanych publikacjami naukowymi, zapewne przekona fakt, że Francuskie prace naukowo-badawcze cieszą się międzynarodowym uznaniem – 31 naukowców narodowości francuskiej zostało laureatami Nagrody Nobla, a 9 otrzymało medal Fieldsa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie matematyki. A jaką frajdę sprawia możliwość obejrzenia francuskiego filmu w oryginalnej wersji!

7. Nauka, wymiany, studia. Znając język francuski można zostać uczestnikiem programu Socrates lub Leonardo da Vinci., w ramach których organizowane są kilku tygodniowe, a nawet kilku miesięczne wyjazdy do szkół we Francji. Poza możliwością odbycia praktyk i oszlifowania języka, pozwala bliżej poznać kulturę i tradycje tego kraju oraz nawiązać nowe znajomości z francuskojęzycznymi uczestnikami programu, które mogą być kontynuowane przez długie lata. Dobra znajomość francuskiego daje w trakcie kształcenia jeszcze jedną możliwość. Znając język można rozpocząć studia we Francji. Francja bowiem, co roku przyjmuje blisko 300.000 studentów z zagranicy i jest piątym krajem na świecie pod względem ich liczby!

8. I OSTATNI! Znajomość języka francuskiego zwiększa szanse zawodowe. Francja jest największym inwestorem zagranicznym w Polsce i piątą potęgą ekonomiczną świata. Od 1 lipca 2008 roku, rynek pracy we Francji jest całkowicie otwarty dla Polaków.